Noordoostenwind, astma en aangezichtspijn

Door J. Huibers

Waar tegenwoordig niemand meer acht op slaat, had in vroeger tijd wel degelijk aandacht. Ik ga het hebben over de invloed van de wind op ons lichaam. In mijn jonge jaren, zo kort na de oorlog, hoorde ik mijn grootvader wel zeggen: ‘Moe (dat was mijn grootmoeder), mins, blijf binnen, want er staat een kwaaie hoge wind’.  

Mijn grootmoeder was op de één of andere manier wat astmatisch en dat samenknijpen van de luchtwegen trad met name op bij –wat men toen noemde- een hoge wind. Een hoge wind is een noordoosten wind. Later leerde ik van mijn grootouders, dat het ook nog uitmaakte, hoe die wind in de noord-oosthoek was gekomen. Als de wind van het zuiden, via het westen naar het noordoosten was gedraaid (een ruimende wind wordt dat genoemd) viel het meestal wel mee, maar als de wind krimpende was, dus van het zuiden via het oosten in het noordoosten kwam, dan konden de verschijnselen van astma heftig zijn.

Oudere mensen onder u, zullen zeker nog weten hoe vele mensen last van de luchtwegen hadden bij een hoge wind. Vele jaren later ontdekte ik – en bij patiënten in mijn praktijk alsook bij mezelf- dat de noordoosten wind de aanleg voor trigeminusneuralgie, ook wel aangezichtszenuwpijn, direct kan uitlokken. Als ik met mijn rechter gezichtshelft in de krimpende noordoostenwind heb gestaan, dan ervaar ik enkele uren later dat begin van de aangezichtspijn. Vanuit de nek trekt die pijn bij mij door naar de middelste en bovenste tak van de drielingzenuw, de trigeminus, zodat ik een pijnlijk gevoel rond de ogen en over het hoofd krijg. Die zenuw is dan zo gevoelig, dat je de huid van het gezicht nauwelijks kunt aanraken en graag je haar laat voor wat het is, omdat aanraking van de haren zelfs erg pijnlijk is.

In Duitsland wordt op een bio-fysisch instituut al enige jaren onderzoek gedaan naar de relatie windrichting en lichamelijke ontregelingen. Een ding is al boven water gekomen: de lucht die ons omringt heeft een bepaalde ionisatiegraad. Dat wil zeggen, dat de lucht meer of minder electrostatisch is geladen. Bij een noordoostenwind bezit de lucht een zeer hoge electrostatische lading, of wel een hoge ionisatiegraad. Sommige mensen zijn daar erg gevoelig voor, met name in hun zenuwstelsel.

Op zich niet zo vreemd, want het zenuwstelsel is in feite ook een onderdeel van het lichaam waar electriciteit ook een rol speelt. Zo kan een hoge wind bij sommige mensen de reden zijn dat ze op onverklaarbare wijze last hebben van hartoverslagen, z.g.n. extra -systolen. In dat geval draagt de t.g.v. de hoge wind sterk geïoniseerde lucht er toe bij, dat de electrische prikkelgeleiding in de hartspier tijdelijk wat ontregeld wordt. Niet ernstig, maar ook niet prettig. Is er wat aan te doen? Ja zeker. Vooral op leren zolen lopen en niet op rubber. Hoe meer je aardt, hoe meer overtollige electriciteit weg kan vloeien. Verder blijkt het homeopathische middel Aconitum D3 van grote waarde, met name bij beginnende aangezichtspijn. In het begin, om het kwartier 15 druppels op iets water, tot 4 keer achtereen.

Tenslotte een voedingsadvies: mensen die gevoelig zijn voor de noordoostenwind, moeten –als de wind noordoost is- geen koffie, scherpe kruiden en specerijen gebruiken. Dat kan de zenuwen namelijk uitermate irriteren.

Met toestemming van Dhr. Huibers (natuurgeneeskunde) gepubliceerd.